پشتیبانی نهالستان ۰۹۱۴۱۸۱۱۵۲۰
جهت دریافت مشاوره و یا خرید نهال ، کافیست روی یکی از راه های ارتباطی زیر کلیک نمایید.
![]()
Copyright Royalnahal © 2022
کرم خراط گردو از آن آفت هایی نیست که بتوان با یک سمپاشی ساده از کنار آن رد شد. این آفت وقتی وارد شاخه یا تنه درخت می شود، بخش زیادی از زندگی خود را داخل چوب می گذراند. به همین دلیل، باغدار زمانی متوجه مشکل می شود که شاخه خشک شده، شیره از سوراخ ها بیرون زده یا پای تنه و روی شاخه ها خاک اره و فضولات قهوه ای دیده می شود.
درخت گردو به ویژه در مناطق خشک، کم آب یا باغ هایی که تغذیه و هرس مناسبی ندارند، بیشتر در معرض حمله کرم خراط قرار می گیرد. این موضوع برای باغ های قدیمی، درختان ضعیف، نهال های تحت تنش و باغ هایی که آبیاری نامنظم دارند جدی تر است. در ادامه به این می پردازیم که کرم خراط گردو دقیقا چیست، از کجا باید آن را تشخیص داد و برای پیشگیری و درمان آن چه کارهایی واقعا موثر است.
کرم خراط یا پروانه فری با نام علمیZeuzera pyrina یک آفت چوب خوار است. حشره بالغ به شکل پروانه دیده می شود، اما خسارت اصلی را لارو آن ایجاد می کند. لارو پس از خروج از تخم، وارد سرشاخه های جوان، شاخه های ضخیم تر و در مراحل بعدی حتی تنه درخت می شود و با تغذیه از بافت چوبی، داخل درخت دالان ایجاد می کند.
مشکل اصلی همین پنهان بودن لارو است. وقتی لارو داخل چوب قرار گرفت، دسترسی به آن سخت می شود. درخت ممکن است از بیرون فقط کمی ضعف، پژمردگی یا خشکیدگی نشان دهد، اما داخل شاخه مسیرهای خالی و آسیب دیده ایجاد شده باشد. اگر آلودگی شدید شود، شاخه ها می شکنند، باردهی کاهش پیدا می کند و در درختان ضعیف حتی احتمال خشکیدگی کامل وجود دارد.
این آفت فقط مخصوص گردو نیست و روی درختانی مانند سیب، گلابی، به، گیلاس، زیتون و برخی درختان غیرمثمر هم دیده می شود؛ اما در بسیاری از مناطق ایران، گردو یکی از میزبان های مهم و خسارت پذیر آن است.
کرم خراط سراغ درختی می رود که شرایط دفاعی خوبی ندارد. درختی که آب کافی دریافت نمی کند، تغذیه متعادل ندارد، هرس اصولی نشده یا زخم های مکانیکی روی تنه و شاخه دارد، برای این آفت جذاب تر است. وقتی درخت ضعیف می شود، جریان شیره گیاهی کاهش پیدا می کند و لارو راحت تر می تواند داخل چوب حرکت کند و زنده بماند.
در مقابل، درختی که آبیاری منظم، تغذیه مناسب و رشد متعادل دارد، بهتر در برابر آفت مقاومت می کند. منظور این نیست که درخت قوی هرگز آلوده نمی شود، اما احتمال استقرار و خسارت آفت در آن کمتر است. به همین دلیل، پیشگیری از کرم خراط از مدیریت عمومی باغ شروع می شود، نه از سمپاشی.
در باغ های گردو، تنش خشکی یکی از عوامل مهم است. بسیاری از باغداران فکر می کنند گردو چون درختی قوی و قدیمی است، به رسیدگی زیادی نیاز ندارد. همین تصور باعث می شود آبیاری، کوددهی، اصلاح خاک و هرس به موقع جدی گرفته نشود و درخت به مرور ضعیف شود.
تشخیص زودهنگام، مهم ترین بخش مبارزه با کرم خراط است. هرچه لارو در مراحل ابتدایی تر شناسایی شود، کنترل آن ساده تر و کم هزینه تر خواهد بود. اولین نشانه ها روی سرشاخه های جوان دیده می شود. شاخه کمی پژمرده می شود، رشد آن متوقف می ماند و در محل ورود لارو، ذرات قهوه ای یا خاک اره مانند دیده می شود.
در مراحل پیشرفته تر، روی تنه یا شاخه های اصلی سوراخ هایی دیده می شود که از آن ها شیره، پوشال چوب یا فضولات آفت خارج شده است. این مواد اغلب در اطراف سوراخ، روی پوست درخت یا پای تنه جمع می شوند. اگر شاخه را برش دهید، ممکن است دالان هایی داخل چوب مشاهده شود.
خشک شدن ناگهانی یک شاخه، ضعف عمومی درخت، کم شدن رشد سالانه، کاهش باردهی و شکنندگی شاخه ها هم می تواند نشانه آلودگی باشد. البته این علائم ممکن است با کم آبی، بیماری های قارچی یا ضعف تغذیه ای اشتباه گرفته شود. بنابراین بهتر است بررسی از نزدیک انجام شود و فقط بر اساس یک علامت تصمیم گیری نشود.
زمان فعالیت آفت با اقلیم منطقه، ارتفاع از سطح دریا و شرایط آب وهوایی تغییر می کند. در بسیاری از مناطق گردوکاری، بررسی باغ باید از اواخر بهار جدی تر شود. نصب تله های فرمونی پیش از شروع پرواز حشرات کامل، به باغدار کمک می کند زمان حضور پروانه ها و اوج پرواز را بهتر تشخیص دهد.
اهمیت زمان بندی در این آفت بسیار زیاد است. اگر مبارزه شیمیایی یا کنترل هدفمند زمانی انجام شود که لارو وارد عمق چوب شده، اثر کار پایین می آید. اما اگر زمان خروج لاروهای جوان و شروع نفوذ آن ها درست تشخیص داده شود، احتمال موفقیت کنترل بیشتر می شود.
بهترین برنامه این است که باغدار از اواخر اردیبهشت تا پایان تابستان، درختان را مرتب بررسی کند. شاخه های مشکوک، سوراخ های فعال، وجود خاک اره، ترشح شیره و خشکیدگی های موضعی باید جدی گرفته شود. در باغ های سابقه دار، بررسی هفتگی نتیجه بهتری دارد.
| علامت روی درخت گردو | معنی احتمالی | اقدام پیشنهادی |
|---|---|---|
| خاک اره یا فضولات قهوه ای کنار سوراخ | فعالیت لارو داخل شاخه یا تنه | بررسی سوراخ، سیم زنی یا استفاده از خمیر مجاز با نظر کارشناس |
| خشک شدن سرشاخه جوان | ورود لارو در مراحل اولیه | هرس شاخه آلوده و خارج کردن آن از باغ |
| شیره دهی از تنه یا شاخه | زخم فعال یا مسیر تغذیه آفت | بازدید دقیق و مشخص کردن فعال بودن سوراخ |
| ضعف عمومی و کاهش رشد | تنش آبی، تغذیه نامناسب یا آلودگی شدید | اصلاح آبیاری، تغذیه و بررسی آفت |
| شکار پروانه در تله فرمونی | شروع یا ادامه پرواز آفت | تعیین زمان کنترل و پایش منظم باغ |
پیشگیری در این آفت واقعا ارزش دارد، چون وقتی لارو وارد تنه شد، درمان سخت تر می شود. اولین اصل، حفظ قدرت درخت است. آبیاری باید با نیاز واقعی درخت و شرایط خاک تنظیم شود. آبیاری دیر به دیر و سطحی، مخصوصا در تابستان، درخت را ضعیف می کند و زمینه حمله آفات چوب خوار را بالا می برد. تغذیه هم باید متعادل باشد. مصرف بی برنامه کود، به ویژه کودهای ازته، ممکن است رشد نامتعادل ایجاد کند. از طرف دیگر، کمبود عناصر غذایی هم باعث ضعف درخت می شود. بهترین کار، انجام آزمون خاک و برگ و تنظیم برنامه تغذیه بر اساس نیاز باغ است.
هرس اصولی نقش مهمی دارد. شاخه های خشک، شکسته، ضعیف و آلوده باید حذف شوند. اما هرس شدید و غیرفنی هم می تواند به درخت استرس وارد کند و زخم های بزرگ ایجاد کند. محل های زخم و شکستگی اگر درست مدیریت نشوند، راه ورود آفات و بیماری ها را باز می کنند.
حذف شاخه های آلوده از باغ ضروری است. شاخه ای که لارو داخل آن فعال است، نباید در کف باغ رها شود. بهتر است این شاخه ها جمع آوری و معدوم شوند تا منبع آلودگی باقی نماند.
تله فرمونی یکی از ابزارهای مهم در مدیریت کرم خراط است. این تله ها با جلب پروانه های نر، به دو شکل کمک می کنند: یکی برای ردیابی و تشخیص زمان پرواز آفت، و دیگری برای شکار انبوه و کاهش جمعیت آن. البته تله فرمونی به تنهایی معجزه نمی کند، اما اگر درست و به موقع استفاده شود، بخش مهمی از برنامه کنترل تلفیقی است.
در باغ های گردو، نصب تله قبل از شروع پرواز حشرات کامل اهمیت دارد. ارتفاع نصب، نوع فرمون، تراکم تله و شرایط باغ روی نتیجه اثر می گذارد. در پژوهش های انجام شده، فرمون اختصاصی کرم خراط در شکار پروانه های نر کارایی بیشتری نشان داده است. همچنین ترکیب روش های تله گذاری با سایر اقدامات مدیریتی، نتیجه بهتری از یک روش تنها دارد.
باغدار نباید منتظر خسارت شدید بماند و بعد تله نصب کند. تله فرمونی زمانی بیشترین ارزش را دارد که برای پایش زودهنگام و تصمیم گیری درباره زمان مبارزه استفاده شود.
اگر آلودگی در مرحله سرشاخه های نازک باشد، هرس سریع بهترین کار است. شاخه های آلوده باید کمی پایین تر از محل آلودگی بریده شوند تا لارو همراه شاخه حذف شود. بعد از هرس، شاخه ها باید از باغ خارج و معدوم شوند. رها کردن آن ها در باغ فقط آلودگی را نگه می دارد.
در شاخه های ضخیم یا تنه، اگر سوراخ فعال دیده شود، می توان از روش مکانیکی استفاده کرد. در این روش، یک سیم مفتولی مناسب به آرامی وارد دالان می شود تا به لارو برسد و آن را از بین ببرد. این کار باید با دقت انجام شود تا آسیب اضافه به بافت سالم درخت وارد نشود.
در بعضی موارد، استفاده از خمیرهای مخصوص یا مواد توصیه شده برای سوراخ های فعال انجام می شود. اما این کار باید با نسخه کارشناس گیاه پزشک و بر اساس سموم مجاز همان منطقه باشد. استفاده خودسرانه از حشره کش، ریختن مواد نامناسب داخل سوراخ یا ترکیب چند سم بدون آگاهی می تواند به درخت، خاک، محصول و حتی فرد مصرف کننده آسیب بزند.
در باغ های قدیمی و درختان بلند، سمپاشی عمومی نتیجه ضعیفی دارد، چون لارو بیشتر عمر خود را داخل چوب می گذراند. در چنین شرایطی، روش هایی مانند تزریق تنه یا برنامه های تخصصی تر فقط باید توسط متخصص و با تجهیزات مناسب انجام شود. این روش ها برای هر باغی مناسب نیستند و انتخاب آن ها باید بعد از بررسی شدت آلودگی، سن درخت، محل سوراخ ها و وضعیت عمومی باغ انجام شود.
خیر. سمپاشی به تنهایی راه حل مطمئنی برای کرم خراط گردو نیست. دلیلش ساده است: آفت در مرحله لارو داخل چوب پنهان می شود. سمپاشی سطحی بیشتر زمانی اثر دارد که لارو هنوز در مراحل اولیه است یا زمان مبارزه دقیقا با خروج و جابه جایی لاروهای جوان هماهنگ شده باشد. در پژوهش های میدانی، زمان مبارزه بر اساس اوج پرواز پروانه ها و فاصله مشخصی پس از آن تعیین شده است. این یعنی اگر باغدار بدون پایش و بدون دانستن زمان پرواز آفت سمپاشی کند، ممکن است هزینه کند اما نتیجه مطلوب نگیرد.
به همین دلیل، روش درست این است که ابتدا وضعیت باغ بررسی شود، تله های فرمونی برای پایش استفاده شوند، شاخه های آلوده حذف شوند، آبیاری و تغذیه اصلاح شود و اگر نیاز به اقدام شیمیایی بود، با نظر کارشناس انجام گیرد. کنترل کرم خراط یک برنامه چندمرحله ای است، نه یک عملیات یک روزه.
بخش زیادی از خسارت کرم خراط زمانی بیشتر میشود که باغدار علائم اولیه را جدی نمیگیرد یا مبارزه را فقط به سمپاشی محدود میکند.
1. یکی از اشتباهات رایج این است که باغدار فقط شاخه خشک را می برد، اما آن را در باغ رها می کند. اگر لارو هنوز داخل شاخه باشد، این کار آلودگی را از بین نمی برد.
2. اشتباه دیگر، توجه نکردن به نشانه های کوچک است. وقتی خاک اره کنار یک سوراخ دیده می شود، یعنی فعالیتی داخل شاخه یا تنه وجود دارد و نباید آن را به بعد موکول کرد.
3. بعضی باغداران هم تصور می کنند هرچه سم قوی تر باشد، نتیجه بهتر است. در مورد کرم خراط، محل زندگی آفت مهم تر از شدت سم است. اگر ماده به لارو نرسد، قوی بودن آن کمکی نمی کند. از طرف دیگر، مصرف بی رویه سم می تواند دشمنان طبیعی آفت را هم کاهش دهد و تعادل باغ را به هم بزند.
4. اشتباه دیگر، بی توجهی به آبیاری و تغذیه است. درخت ضعیف همیشه بیشتر آسیب می بیند. اگر فقط با لارو مبارزه شود اما ضعف اصلی درخت برطرف نشود، باغ دوباره مستعد آلودگی خواهد بود.
برای کنترل اصولی، بهتر است باغ به چند مرحله مدیریتی تقسیم شود. در زمستان و اوایل بهار، هرس شاخه های خشک و آلوده انجام شود. قبل از شروع پرواز آفت، تله فرمونی نصب شود. در طول فصل رشد، بازدید منظم از شاخه ها و تنه ادامه پیدا کند. هر سوراخ فعال باید بررسی شود و شاخه های آلوده زود حذف شوند.
در تابستان، آبیاری نباید باغ را وارد تنش کند. برنامه کوددهی هم باید بر اساس وضعیت واقعی باغ باشد، نه عادت های تکراری. اگر جمعیت آفت بالا بود یا سابقه آلودگی شدید وجود داشت، تصمیم برای کنترل شیمیایی باید با کمک کارشناس گرفته شود. این نگاه تلفیقی باعث می شود هم خسارت کاهش پیدا کند، هم هزینه های اضافی کمتر شود و هم باغدار به جای واکنش دیرهنگام، مدیریت پیشگیرانه داشته باشد.
کرم خراط گردو آفتی جدی، پنهان کار و خسارت زا است. مهم ترین نکته در برخورد با آن این است که درمان را به مرحله خشک شدن شاخه های اصلی و تنه موکول نکنید. نشانه هایی مثل خاک اره، سوراخ فعال، شیره دهی و خشکیدگی سرشاخه ها باید سریع بررسی شوند. پیشگیری با آبیاری منظم، تغذیه مناسب، هرس اصولی، حذف شاخه های آلوده و استفاده درست از تله فرمونی شروع می شود. درمان هم بسته به شدت آلودگی می تواند شامل هرس، سیم زنی، استفاده از مواد مجاز در سوراخ های فعال و در شرایط خاص، روش های تخصصی تر باشد. کارشناسان نهالستان رویال نهال همیشه تاکید می کنند که انتخاب نهال سالم و مدیریت درست باغ از سال های اول، پایه اصلی کاهش خسارت آفات چوب خوار در گردو است.
بله، اگر آلودگی شدید باشد و چند سال پشت سر هم کنترل نشود، می تواند شاخه های اصلی را خشک کند و در درختان ضعیف یا جوان حتی باعث خشکیدگی کامل شود. درختان قوی و خوب مدیریت شده مقاومت بیشتری دارند.
بهترین زمان به منطقه و شرایط آب وهوایی بستگی دارد، اما پایش باید از اواخر بهار شروع شود. نصب تله فرمونی قبل از شروع پرواز پروانه ها کمک می کند زمان مناسب کنترل دقیق تر مشخص شود.
همیشه نه. اگر سوراخ فعال باشد و ماده مناسب با روش درست استفاده شود، ممکن است کمک کند؛ اما این کار باید با نظر کارشناس انجام شود. مصرف خودسرانه مواد شیمیایی می تواند به درخت و محیط آسیب بزند.
نهال باید از ابتدا با آبیاری منظم، تغذیه متعادل، جلوگیری از زخم های مکانیکی و هرس اصولی نگهداری شود. بررسی دوره ای تنه و شاخه ها، مخصوصا در فصل رشد، باعث می شود آلودگی در همان مراحل اول شناسایی شود.
پیشگیری و درمان کرم خراط گردو